Ga direct naar de hoofdinhoud

Stefanie's groen geluk

Stefanie's groen geluk

Home
Tuinagenda 2026
Serreteelt
- Serrekalender
  - januari
  - februari
  - maart
  - april
  - mei
  - juni
  - juli
  - augustus
  - september
  - oktober
  - november
  - december
Buitenteelt
- Buitenteeltkalender
  - januari
  - februari
  - maart
  - april
  - mei
  - juni
  - juli
  - augustus
  - september
  - oktober
  - november
  - december
Nuttige informatie
Bodemzorg
Recepten

Recepten

De lekkerste gerechten maak je met oogst uit eigen tuin.

Ga naar de receptenwebsite.

Maak jouw eigen website met JouwWeb

Januari

Januari is een maand waarin ik de tuin vooral haar welverdiende winterrust gun.
Laat die mooie wintersilhouetten maar bestaan.
Laat het sneeuwtapijtje maar de overwinterende plantjes beschermen tegen de ergste vrieskou.
Laat de insectjes maar overwinteren in de holle stelen en uitgebloeide bloemkoppen van onze planten, struikjes en bomen.
Laat de vogeltjes maar zaadjes komen halen uit de uitgebloeide zaadhoofden van teunisbloem, zonnehoed en dropplant.
Laat de plantjes maar rustig overwinteren.
Laat de sneeuw maar rustig wegsmelten.
Laat dat eerste voorjaarszonnetje haar weg maar zoeken door de wolken heen.
En laat mij maar meegenieten van die welverdiende winterrust.

Februari

Het is nog steeds winter en dat betekent dat ik de tuin zelf gewoon verder met rust laat. Naarmate de maand vordert zie je dat het voorjaar nu echt wel voor de deur staat...

Er komen knoppen in de fruitbomen en bessenstruiken. De vroege bloeiers - zoals sneeuwklokjes, krokussen, dwergnarcissen en viooltjes - bekennen kleur. De vogeltjes beginnen hun vrolijke voorjaarslied te zingen. De zon schijnt steeds vaker en je voelt haar warmte al een heel klein beetje op je snoet. Op zonnige dagen zijn de eerste lieveheersbeestjes, hommels en metselbijtjes alweer te spotten. De dagen worden terug iets langer. Er komt nieuwe groei in de vaste planten. Ik voel dat ik voorzichtig aan ook terug in actie mag komen.

En dat doe ik in eerste in instantie binnen in huis, achter een groot raam op het zuiden: op 19 februari zaai ik er paprika's en aubergines. Ik gebruik geen warmtematjes of groeilampen maar wacht tot er weer minstens 10 uur daglicht is. Dat is, mits vlotte ontkieming van de plantjes, meestal nog net op tijd om in de zomer lekkere aubergines en paprika's uit eigen tuin te kunnen oogsten.

Tien dagen eerder heb ik buiten de eerste reukerwtjes voor gezaaid. Die hebben het graag eerst een periode kouder. Wanneer het dan enkele graden warmer wordt gaan ze uiteindelijk ontkiemen. Tegen die tijd is er al voldoende natuurlijk daglicht! Zo vroeg buiten zaaien vraagt natuurlijk wel wat geduld.

Maart

Kijk eens daar: op 1 maart komt de eerste paprika-zaailing tevoorschijn! De volgende dagen volgen de andere paprika- en auberginezaailingen. Ze deden er zo'n 10 tot 18 dagen over om allemaal - met uitzondering van die drie zaadjes die maar niet ontkiemden - te ontkiemen: precies op schema.

Buiten is er ondertussen al veel veranderd: zo komen allerlei vaste planten nu terug boven de grond piepen, bloeien er o.a. al de eerste hyacinten, komt de eerste daslook tevoorschijn en vallen er steeds meer verschillende soorten insecten te spotten. Dat is voor mij het signaal om te beginnen met het "opschonen" van de borders. Dat doe ik heel geleidelijk aan en dus niet alles in één keer. Gezonde plantresten worden ter plekke verknipt tot mulch en in gebruik genomen. Andere plantresten blijven enkele dagen naast de borders liggen zodat de beestjes de tijd hebben om eruit te kruipen of vliegen. En ik trap zo min mogelijk op de bodem in de borders: zo verstoor ik het bodemleven- en de bodemstructuur slechts minimaal.

Ik begin aan het klaarmaken van de twee verhoogde kweekbedden: onkruid wieden, een nieuwe laag potgrond erbij en de betonnetten er weer mooi over spannen. Die betonnetten worden ingezet om de katten uit de bedden te houden. Later bieden ze ook ondersteuning aan de planten.

Op 6 maart strooi ik zeewierkalk in de tuin.

In het verhoogde bed waar dit jaar de pluktuin komt zaai ik al een eerste rondje bloemen rechtstreeks: leeuwenbekjes, gipskruid, zonnehoed en juffertje-in-het-groen. In de vaste borders zaai ik goudsbloem.

De gehoornde metselbijtjes zijn ook dit jaar weer trouw op post in onze tuin. Alle bijenhotelletjes rondom ons tuinhuis zijn in gebruik, maar ook werkelijk elk gaatje dat in en rond onze tuin te vinden is werd in gebruik genomen. Deze zachtaardige bijtjes vormen een zoemend gezelschap van jewelste tijdens het tuinieren!

Op 8 maart zijn de eerste reukerwtjes ontkiemd. Mooi op tijd om binnen enkele weken al te gaan bloeien. Doordat ze buiten opgroeien moeten ze ook direct wennen aan de weersomstandigheden en dat creëert sterke plantjes. Maar vorst kunnen deze plantjes helaas niet aan, daarom zaaide ik ze in potjes die - indien nodig - tijdelijk naar een vorstvrije plek kunnen gebracht worden.

Halverwege maart staan er al heel wat bloemen in bloei. In onze tuin bloeien nu al de eerste tulpen, hyacinten, narcissen, judaspenning, viooltjes, paardenbloemen, kleine veldkers, paarse dovenetel en sleutelbloemen. Ook een kerselaar, de honingbessenstruik en Forsythia komen in bloei. Op datzelfde moment verschijnen de tweede echte bladparen al bij de paprikaplantjes.

Binnen in huis zaai ik op 16 maart de tomaten voor.

Op 20 maart begint de astrologische lente en dat heeft dit dagpauwoogje gesnapt. Ze is de eerste vlinder die ik dit jaar in onze tuin zie. Al snel volgen er enkele koolwitjes.

Ik verspeen op 22 maart de eerste paprika- en aubergineplantjes.

De verspeende paprika- en aubergineplantjes blijven nog een uurtje buiten staan. Een kwartiertje in de laatste zon en de rest van de tijd in de schaduw. Daarmee is ook het afharden al meteen begonnen! Hoe sneller die plantjes aan de weersomstandigheden gewoon worden, hoe sterker ze zullen opgewassen zijn ertegen.

Al van kort nadat de zaadjes ontkiemden begon ik ze voorzichtig aan te laten wennen aan "invloeden" van buitenaf: ze elke dag een keertje aaien, wat water over ze sproeien en een aantal keer blazen. Dat bereidt ze al in een vroeg stadium voor op wind en regen! Tijdens het afharden laat je ze ook hier verder aan wennen en er komen dan nog twee hele belangrijke bij: temperatuurverschillen en direct zonlicht. In huis of in een kas opgekweekte plantjes moeten hier altijd even aan wennen.

Om sterke plantjes te kweken wil je ook dat ze sterke worteltjes ontwikkelen. Die goede wortelontwikkeling kun je al van in het beginstadium (of dus van zodra ze ontkiemd zijn) stimuleren door de potjes altijd langs onder water te laten opzuigen en ze niet té vaak water te geven. Laat de potgrond altijd lichtjes uitdrogen alvorens je terug water geeft.

Op 22 maart besluit ik het één en ander rechtstreeks te zaaien in onze verhoogde bedden. Ik zaai o.a. enkele soorten boontjes, zomerwortelen, bosui, enkele slasoorten, doperwten, zinnia, cosmea en flox. Voor sommige daarvan is het een beetje aan de vroege kant, maar ik waag het erop met een eerste zaairondje.

Op 26 maart of dus drie weken na het strooien van de zeewierkalk bemest ik de tuin een eerste keer. Ik kies voor een organische meststof in korrelvorm. Ik herhaal nog een keertje in juni en in augustus (3-6-9).

In onze tuin kampten we de voorbije twee jaren met een enorme populatie slakken, zowel huisjes- als naaktslakken. Helaas zijn er in onze tuin nog steeds niet erg veel natuurlijke vijanden - zoals kikkers, padden, egels of kippen - aanwezig en dat zal ook niet snel veranderen. We wonen in een rijhuis en de tuin is omgeven door houten schuttingen. Hieraan kunnen we helaas niet erg veel veranderen dus we moeten het probleem anders aanpakken. Ik weiger om chemische troep te gaan gebruiken. Er zit dus niets anders op dan ze op een natuurlijke manier te proberen "bestrijden". Zo zijn we heel blij om mereltjes af en toe een slakje te zien vangen. En ik "vang" huisjesslakken en zet ze een heel eind verder bij een beekje uit waar veel kikkers zitten. Maar ook dat is niet voldoende... Het zijn vooral de naaktslakken die erg veel vraatschade aanrichten en die verschuilen zich vaak gewoon in de bodem. Enkele dagen geleden bestelde ik daarom weer aaltjes tegen naaktslakken. Om deze aaltjes te kunnen toedienen moet de bodem echter warm genoeg zijn (+- 5°C). Het voordeel is dat je ze enkel kunt bestellen als de omstandigheden ook effectief goed genoeg zijn! Ik diende ze vandaag op een bewolkt moment toe. De aaltjes (nematoden) infecteren en doden de naaktslakken en hun eitjes in de bodem. Ze zijn onschadelijk voor andere nuttige bodemorganismen, huisdieren en planten.

April

April start met aprilse grillen: koudere temperaturen, regen, hagel en wind. Verder tuinieren wordt enkele dagen uitgesteld.

Normaal top ik mijn paprikaplantjes vóór april maar dit jaar zijn ze zelfs begin april nog te klein om al te kunnen toppen. Ze later toppen betekent ook dat ze minder tijd zullen hebben om "hun schade nog in te halen" dus ik doe het maar niet.

Eerste helft april

Enkele dagen later waait het nog steeds vrij hard maar blijft het tijdens de namiddag wel droog. Ik plant enkele (aangekochte) kruidenplantjes uit in onze kruidentuin: rozemarijn, tijm, citroentijm, salie en compacte oregano. Ondertussen neem ik een heleboel ongewenste bloedzuring-zaailingen weg. Mocht je die laten doen, dan staat de tuin in een mum van tijd vol ermee. Dat wordt volgende weken trouwens één van de grootste klussen: ongewenste plantjes wieden!

Ik neem o.a. ook een heleboel (ongewenste) brandnetels weg. Een gedeelte brandnetels blijft bewust staan: het is een cruciale waardplant voor o.a. de dagpauwoog, atalanta, kleine vos en gehakkelde aurelia. Daarna plant ik nog enkele extra vaste planten - zoals herfstanemone en nepeta - aan op vrijgekomen plekjes in de borders.

In de eerste helft van april gaat de aandacht verder vooral naar het verzorgen, verspenen en afharden van de aubergine-, paprika- en tomatenplantjes.

De aardbeienplantjes worden opgeschoond en krijgen een laagje potgrond en mulch bij. De buiten voor gezaaide reukerwtjes krijgen een definitief plekje én klimstructuur om straks tegenaan te groeien. De reukerwten toppen hoef ik zelf niet te doen dit jaar... dat deden de slakken voor mij. Elk nadeel heeft z'n voordeel, zeker?

En het is misschien maar goed ook dat de natuur enkele dingen van mij heeft overgenomen dit jaar...

In de eerste helft van april gaat het namelijk niet zo goed met mij. Ik heb de voorbije weken vaker last gehad van hoofdpijn en kreeg terug elke week een aanval van vestibulaire migraine. Steeds vaker had ik woordvindingproblemen en kon ik steeds moeilijker bij mijn eigen kennis raken als klanten me vragen stelden. Na drukke dagen voelde mijn hoofd steeds voller en voller. Ik recupereerde nog maar heel slecht na een drukke werkdag. Ik kon de slaap steeds moeilijker vinden ondanks ik eigenlijk heel erg moe was. Ik sleurde mezelf er enkele weken door maar een plotse snelle toename in werkdruk deed het emmertje overlopen.

Ik had de hele namiddag het gevoel gehad dat mijn hersenen kookten en lachte het nog weg. Onderweg naar huis na deze drukke en warme werkdag voelde ik dat het niet goed ging. Ik kon niet focussen op de weg, de radio moest uit en ik had kloppende hoofdpijn. Eenmaal thuis werd ik draaierig en begon te zweten. Ik dacht in eerste instantie aan opnieuw een aanval van vestibulaire migraine. Ik nam een douche en voelde me erna nog slechter. Ik stuurde een bericht naar mijn man - die op dat moment nog aan het werk was - om te zeggen dat ik mij echt niet lekker voelde en rechtstreeks in bed zou kruipen. Ik durfde de trap niet meer af. Het bericht typen vroeg enorm veel denkwerk en nam - naar mijn ervaring - een eeuwigheid in beslag.

De dag nadien werd al snel duidelijk dat dit niet om een "gewone" aanval van vestibulaire migraine ging. Mijn hoofd voelde enorm vol, elke prikkel kwam heel hard binnen, ik had kloppende hoofdpijn, het oorsuizen was oorverdovend en ik had moeilijkheden om te praten. Alles putte me meteen helemaal uit. Mijn lichaam verplichtte mij te rusten. En dat was ook de conclusie van de dokter toen ik twee dagen later bij haar langs ging. Ik maakte voor het eerst sinds de hersenbloeding een "neurologishe crash" mee. Het betekent dat je zenuwstelsel zodanig overprikkeld of overbelast is geweest dat het in een soort van "shutdown" gaat. Rusten is de enige oplossing.

Aanvankelijk kreeg ik twee weken rust voorgeschreven maar dat werd verlengd naar vier weken. Ik schrok hoe traag het herstel verloopt. Ik moest dus ook noodgedwongen mijn "tuinplannen" voor april aanpassen.

Tweede helft april

Ook in de tweede helft van april moet ik nog zeer zuinig omspringen met mijn energie en ben ik genoodzaakt het "werk in de tuin" te reorganiseren. Gelukkig bestaat onze tuin voor de helft uit vaste beplanting die ondertussen al zo goed gevestigd is dat ik er eigenlijk niet meer veel hoef naar om te kijken.

Enkele werkjes moeten nu wel echt gebeuren! Zo moeten de jonge aubergine-, paprika- en tomatenplantjes verder verzorgd worden en moeten ook de zaailingen en jonge plantjes buiten geregeld water krijgen. Gelukkig ben ik niet té enthousiast geweest tijdens het (voor) zaaien en heb ik daar nu elke dag maximaal een kwartiertje werk aan. Een regenbui zou nu heel goed van pas komen maar voorlopig blijft het hier droog.

Op 'betere' dagen wied ik ook nog een emmertje on(gewenst)kruid: ik stop wanneer het emmertje vol is. Zo voorkom ik dat ik mijn zenuwstelsel hiermee opnieuw overbelast, ook al is dit maar een tiental minuutjes werk.

Naar het einde van de maand toe doe ik nog een zaairondje. Ik zaai rechtstreeks courgette, sla en een extra rondje bonen in de moestuin. In de pluktuin zaai ik o.a. phlox, zomerviolier, limonium, cosmea en gipskruid.

Alle andere niet-dringende tuintaken moeten gewoon echt even wachten.

Mei

Begin mei zijn mijn tomatenplantjes nog steeds erg klein. Dit is het eerste jaar dat mijn tomatenplantjes zo traag (lijken te) groeien. Ik zaaide ze nochtans op hetzelfde moment als de laatste jaren: midden maart. Maar ik heb de plantjes wel iets vroeger naar de serre gebracht dit jaar. Het mag dan overdag wel al vaak heel mooi weer zijn, toch koelt het 's nachts nog behoorlijk af en dan wordt het in de serre natuurlijk ook vrij koud. En dat zie ik aan mijn plantjes: ze verkleuren paars (o.a. door de flinke temperatuurschommelingen) en ze groeien momenteel maar heel traag verder.

Toch laat ik de tomatenplantjes nu in de serre staan én ben ik er van overtuigd dat het sterke planten aan het worden zijn. En ook al lijken ze nu niet echt te groeien, toch zie ik de stammetjes aandikken en kunnen ze al een week zonder watergift. En dat wil je beiden zien in deze fase. Alleen zal ik - denk ik - wel iets langer moeten wachten op de eerste oogst dan andere jaren. Maar vind ik dat erg? Niet echt.

Ergens prijs ik mezelf gelukkig dat de tomatenplantjes nog zo klein zijn. Ik heb de energie nog niet kunnen vinden om de serre leeg te halen en te poetsen. Aangezien de plantjes nu echt nog te klein zijn om uit te planten heb ik nog wel wat tijd om plaats te maken voor ze.

Eerste helft mei

Eindelijk regent het enkele dagen en daar is de tuin duidelijk heel blij mee. De tuin herleeft: alle planten staan weer krachtig rechtop en de tuin bloeit uitbundig! En ja hoor, ook alles in de moestuin krijgt plots een groeispurtje.

Enkele dagen later kan ik de enige maar wel ongelofelijk mooie bloemkool Verde di Macerata oogsten uit onze moestuin. Ik verwerkte ze in een ovenschotel met gehakt, aardappelschijfjes en kaas-bechamelsaus.

Na de regenbuien groeien niet enkel de gewenste plantjes volop. Er ontkiemen hier en daar ook ongewenste plantjes! Minstens 1x per week maak ik tijd voor een wiedrondje.

En die regen brengt nog een 'nadeel' met zich mee: de slakken worden weer actiever. Ik merk op dat er toch weer behoorlijk veel kiemplantjes opgepeuzeld worden in onze pluk- en moestuin. Dus ik doe ook weer minstens 1x per week een 'slakkenplukrondje'. De verzamelde slakken zet ik enkele tientallen meters verderop uit bij een beekje waar veel kikkers zitten. Kikkers eten namelijk heel graag slakken! Ik zie het een beetje als 'food delivery' voor de kikkers. En terwijl heeft ons 'eten' ook weer meer kans om te groeien.

Dat handmatig wegplukken van slakken is hier echt wel nodig. De voorbije twee jaar was er in onze tuin sprake van een echte slakkenplaag en ik wil voorkomen dat dit terug gebeurt. Vorig jaar was het in het voorjaar zo erg dat 4 op de 5 zaailingen bijna instant werden opgegeten. Zelfs meer of de helft van mijn paprikaplantjes werden vorig jaar in mei met de grond gelijk gemaakt. Slakken zijn uiteraard onmisbaar in een tuin maar alles draait rond balans. In onze tuin zitten helaas niet erg veel natuurlijke vijanden van de slakken en dat zal niet snel veranderen: er is hier sprake van disbalans. Ik moet zelf een extra oogje in het zeil houden en ingrijpen wanneer de slakkenpopulatie weer te groot lijkt te worden. Veel naaktslakjes zie ik momenteel niet: daar zullen die aaltjes die ik vorige maand toediende wel voor iets tussen zitten. Toch merk ik een groot verschil t.o.v. vorig jaar! Voor de zekerheid beslis ik om nog enkele extra bloemen voor te zaaien in de serre. Die kan ik dan later gebruiken om gaatjes mee op te vullen.

Terwijl konden ook de laatste tomatenplantjes verspeend worden. Dat zijn de honingtomaatjes die ik pas begin april zaaide.

Verder zaaide ik tijdens de eerste helft van mei nog een rondje bloemen in de pluktuin en verschillende soorten sla in de moestuin. In P11-potjes zaaide ik o.a. courgette, boontjes en goudsbloem voor. En het was ook tijd om de herfst- en winterkolen voor te zaaien.

Ik nam ook de serre eindelijk onder handen: alle oude en doorgeschoten planten werden weggenomen. Er is plaats voor nieuwe planten! Na een keertje grondig afspoelen aan de binnenzijde merk ik dat de serre eigenlijk niet zo vuil is als ik dacht. Dat poetsen kan dus ook wel nog even wachten.

Tweede helft mei

Onze tuin bloeit alweer eventjes volop. De planten die momenteel voor het meeste bloemen en kleur zorgen zijn de prairielelie, margriet, sierui, kattenkruid, esparcette, smeerwortel, bieslook en salie.

De tweede helft van mei begint met enkele koudere dagen (geen vorst!), veel regen, wind en af en toe een hagelbui. Dat heeft z'n voor- en nadelen! Zo hoef ik nog steeds geen water te geven in de tuin en zullen de plantjes die deze omstandigheden 'overleven' ook een pak sterker zijn. Maar ook het risico op schimmelaantasting, kapotgewaaide planten(onderdelen), hagelschade en groeiachterstand neemt toe. Ik ben mij als tuinier heel bewust van die risico's maar hou mezelf voor dat zwakke plantjes vroeg of laat toch zouden bezwijken en de andere plantjes alleen maar sterker worden door blootgesteld te worden aan allerlei verschillende weersomstandigheden.

Ik merk wel echt een groeiachterstand op bij de aubergine- en paprikaplanten t.o.v. voorgaande jaren. De weersomstandigheden zitten al enkele weken niet echt mee voor deze warmteminnende plantjes.

Het moment is aangebroken om weer goed te gaan mulchen in mijn moestuin. De meeste rechtstreeks gezaaide groentjes zijn ondertussen ontkiemd en ik wil uiteraard voorkomen dat er veel onkruid blijft ontkiemen. Later op het jaar zal dat probleem grotendeels opgelost zijn doordat de grond zo goed als volledig bedekt is met levende plantjes. Maar nu moet ik nog zelf voor een mulchlaag zorgen. Dat doe ik door bijenvoer (Phacelia) uit de pluktuin te verknippen en op de grond te laten vallen in de moestuin.

Ik knip ook alle uitgebloeide veldkers kort en laat de resten ter plekke vallen; de zogenaamde chop and drop techniek.

Juni

We starten de maand juni op een hele leuke manier: we doen een kleine roadtrip door Engeland en bezoeken er elke dag een tuin. De verslagen van de tuinen die we bezochten kun je lezen op mijn Instagrampagina @stefaniesgroengeluk.
Tijdens onze korte reis regent het regelmatig, zowel in Engeland als in België, dus ik hoef zeker niet bang te zijn dat mijn plantjes zullen uitdrogen. Ik zorgde er uiteraard voor dat snel uitdrogende potjes in een badje staan en gaf ruim water in de serre voor we vertrokken. Ik ben eerder bezorgd dat ze iets te nat zullen staan want er is wel heel veel regen voorspeld de komende dagen!

Eerste helft juni

Na de reis is het eerste wat ik doe de tuin controleren. Ik neem alle potten weg uit de badjes met - ondertussen heel veel - water en stel vast dat er heel wat slakkenvraat is geweest de voorbije dagen. Eén van de eerste dingen die ik doe is een slakkenrondje: ik pluk in de avond slakken met de hand weg, gooi ze in een emmer en deponeer ze enkele tientallen meters verder bij het beekje vol kikkers. De kikkers eten de slakken op. Wij - en de buren - hebben van deze slakken alvast geen last meer.

De tuin is zoveel veranderd in slechts enkele dagen tijd! Zo groeiden de tomaten-, aubergine- en meloenplanten flink, vielen er heel veel onrijpe pruimpjes uit de pruimelaar (=natuurlijke uitdunning), bloeien de eerste paprikabloemen, groeien de eerste tomaatjes, is er plots heel veel wortelloof zichtbaar, rijpen de eerste aardbeien en frambozen, is de venkel plots een meter hoger dan voor de reis en bloeien de reukerwtjes eindelijk.

Er zijn verder nog wat zaken die dringend moeten gebeuren: zoals de tomaten dieven, de eerste aardbeien en frambozen oogsten, onkruid wieden en plukbloemen koppen. De volgende dagen maak ik hier werk van.

Tijdens onze tuinreis deed ik heel wat inspiratie op en dat bracht me op het idee om één van onze borders heraan te leggen. Er stond een te grote verscheidenheid aan planten in deze ene border en dat ergerde me al enige tijd. Ik begin met het (grotendeels) leegmaken van deze border. Enkele planten en struikjes - zoals de Geum 'Mai Thai', Myosotis, artisjok, appelbes en jostabes - blijven staan. Daarna voeg ik een flinke laag bodemverbeteraar toe.

Met wat restanten en stekjes Sempervivum (huislook) leg ik een stukje rotstuin aan. Deze wordt later nog uitgebreid met o.a. Sedum album 'Coral Carpet'.

Niet enkel de plukbloemen moesten hoognodig gekopt worden, ook in de vaste border moet er het één en ander bijgeknipt worden. Op de 'kale plekken' in de vaste border plant ik enkele zelf gekweekte plantjes - dropplant, margriet, kamille en stijf ijzerhard - uit.

In onze minivijver voeg ik een extra zuurstofplantje toe: Hydrocotyle sib. 'Variegata' of waternavel.

Tweede helft juni

Nu wordt het echt wel tijd om de tomatenplanten in de serre op te binden. Na het opbinden dief ik ze nog een keer. Ik breng wat lavameel aan op de 'verse wondjes'. Dit vormt een barrière voor schimmels en tal van andere ziektes.

We gaan een hittegolf tegemoet dus de tweede helft van juni staat vooral in het teken van water geven. En natuurlijk ook de serre goed verluchten: het raam en de deuren staan vanaf nu dag en nacht helemaal open.

De tomatenplanten kunnen nu dagelijks gediefd worden en terwijl tril ik de planten in de serre ook eens. Door de planten elke dag te trillen bevorder je de zelfbestuiving.

Onze rozelaar heeft uitbundig gebloeid in de eerste helft van juni maar nu staat ze er wat triest bij. Ik kop ze om nieuwe groei en bloei te stimuleren. Enkele dagen later verschijnen de eerste nieuwe bloemen al.

Bloemen koppen en onkruid wieden: het is nu een dagelijks taakje.

Na de hittegolf - en ietsje later dan voorzien - bemest ik de volledige tuin een tweede keer met een organische korrelbemesting. Er vlak na regent het en dat is natuurlijk ideaal. In september bemest ik de tuin nog een laatste keer.

Ondertussen zijn alle plantjes voor de herbeplanting van die ene border geleverd en heb ik ze enkele uurtjes water laten opzuigen. Ik wied er nog een laatste keer en plant vervolgens alle plantjes uit. Ik koos o.a. voor witte en donkere ooievaarsbek, paarsbladig purperklokje, wit Zeeuws knoopje, donkere beemdkroon, wit mijterloof en crèmekleurige lis. Na het aanplanten geef ik de planten nog eens flink water.

Het kattenkruid (Nepeta faassenii) en de salie (Salvia mycrophylla) zijn ondertussen grotendeels uitgebloeid. Ik knip ze een flink stuk terug om een tweede bloeiperiode te stimuleren.

Ik sluit de maand af met een (rechtstreeks) zaairondje. In de serre zaai ik sojabonen. In het verhoogd moestuinbed zaai ik ijsbergsla en de laatste struikbonen en zomerwortelen.

Delen Deel Share Delen

Stefanie Boussemaere
stefaniesgroengeluk@outlook.be
Lissewege (België)
Volg me op Instagram: @stefaniesgroengeluk
Volg me op Facebook: Stefanie's groen geluk
Serre: Greentus

© 2022 - 2026 Stefanie's groen geluk

Powered by JouwWeb